എറണാകുളം കഥകളിക്ലബ്ബിന്റെ സുവര്‍ണ്ണജൂബിലിയാഘോഷം (ഭാഗം 1)

28/02/1959ല്‍ ബഹുമാനപ്പെട്ട കൊച്ചീമഹാരാജാവ് ശ്രീമാന്‍ പരീക്ഷിത്തുതമ്പുരാനാല്‍ ഉത്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ട് പ്രവര്‍ത്തിച്ചുവരുന്ന എറണാകുളം കഥകളിക്ലബ്ബ് വിജയകരമായി അന്‍പതാം വര്‍ഷത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. കേരളത്തിലേതന്നെ ഏറ്റവും പ്രായംകൂടിയ കഥകളി ക്ലബ്ബായ ഇതിന്റെ ഒരുവര്‍ഷം നീളുന്ന സുവര്‍ണ്ണജൂബിലിയാഘോഷങ്ങള്‍ 13/02/09ന് ഉത്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. എറണാകുളം ടി.ഡി.റോഡിലുള്ള ഭാരതീയവിദ്യാഭവന്‍ ഹാളില്‍ രാത്രി7മുതല്‍ നടന്നസമ്മേളനത്തില്‍വെച്ച് ബഹു: ജസ്റ്റിസ് ടി.ആര്‍.രാമചന്ദ്രനാണ് ഉത്ഘാടനകര്‍മ്മം നിര്‍വഹിച്ചത്. കേരളകലാമണ്ഡലം സര്‍വ്വകലാശാലയുടെ വൈസ്ചാന്‍സിലര്‍ ഡോ: കെ.ജി.പൌലോസ് അദ്ധ്യക്ഷതവഹിച്ച സമ്മേളനത്തില്‍ ഡോ: എം.ലീലാവതി, പ്രോഫ: അമ്പലപ്പുഴ രാമവര്‍മ്മ എന്നിവര്‍ ആശംസകള്‍ അര്‍പ്പിച്ചു. എറണാകുളം കഥകളി ക്ലബ്ബ് പ്രസിഡന്റ് ശ്രീ ഏ.ഡി.കൃഷ്ണനാശാന്‍ സ്വാഗതമാശംസിച്ച ചടങ്ങില്‍ ഡോ: കെ.പി.പി.നമ്പ്യാര്‍ കൃതജ്ഞത അര്‍പ്പിച്ചു. വൈകിട്ട് 5മുതല്‍ ശ്രീ കലാമണ്ഡലം കേശവന്‍, ശ്രീ സി.പി.ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍, ഡോ: ഒ.എം.അനുജന്‍ എന്നിവര്‍ പങ്കെടുത്ത ‘കഥകളിയുടെ കാലികപ്രസക്തി’ എന്ന വിഷയത്തിലുള്ള ശില്പശാലയും നടന്നിരുന്നു.

തുടര്‍ന്ന് അടുത്തിടെ വാഹനാപകടത്തില്‍ മരണമടഞ്ഞ യുവ കഥകളിനടന്‍ ശ്രീ എളമക്കര രഞ്ജിത്തിന് ആദരാജ്ജലികള്‍ അര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട് മൌനപ്രാര്‍ത്ഥനയും നടന്നു. പത്മപുര്‍സ്ക്കാരം ലഭിച്ച ശ്രീ കലാമണ്ഡലം ഗോപിയെ എറണാകുളം കഥകളി ക്ലബ്ബ് പൊന്നാടചാര്‍ത്തി അഭിനന്ദിച്ചു.

രാത്രി 8:30മുതല്‍ പത്മശ്രീ കലാ: ഗോപി ബാഹുകനായെത്തിയ നളചരിതം നാലാം ദിവസം കഥകളിയും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. (നളചരിതം നാലാംദിവസത്തെ കഥാസാരം ഇവിടെ വായിക്കാം.) തന്റെ പ്രിയപത്നി പുനര്‍വിവാഹത്തിനൊരുങ്ങി എന്ന വാര്‍ത്തകേട്ട്, അതിനു തയ്യറായി വന്ന ഋതുപര്‍ണ്ണന്റെ സാരഥീഭാവത്തില്‍ തന്റെ ഭാര്യാഗൃഹത്തില്‍ എത്തിചേര്‍ന്ന ബാഹുകന്റെ സങ്കടാവസ്ഥയും, അവിടെവെച്ച് വളരേക്കാലംകൂടി ദമയന്തിയെ ദര്‍ശ്ശിക്കുമ്പോഴുള്ള ആനന്ദവും, അതെ സമയം പുനര്‍വിവാഹത്തിന്റെ ആശങ്കകള്‍ മൂലമുണ്ടായ കോപവും എല്ലാം സമര്‍ത്ഥമായി രംഗത്ത് അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഗോപിയാശാന്‍ ഈ അരങ്ങിനെയും ധന്യമാക്കി. ഭാവപ്രകടനത്തിനൊപ്പം താളാത്മകവും ചടുലവും മനോഹരവുമായ മുദ്രകളും, നിലകളും ഗോപിയാശാന്റെ പ്രത്യേകതകളാണ്.

.

ശ്രീ മാര്‍ഗ്ഗി വിജയകുമാറായിരുന്നു ദമയന്തിയായിവേഷമിട്ടത്. നാലിലെ ദമയന്തിയെ സ്മരിക്കുമ്പോള്‍ കോട്ടക്കല്‍ ശിവരാമനെന്ന പ്രതിഭയായിരിക്കും കളികമ്പക്കാരുടെ മനസ്സില്‍ പെട്ടന്ന് ഓര്‍മ്മവരിക. കാരണം, കഠോരമായ വിരഹക്കടലില്‍ വിധുരവിധുരം വീണുഴറുമ്പോളും ആശകൈവെടിയാതെ പുന:സമാഗമത്തിനായി പരിശ്രമിച്ച് വിജയത്തിലെത്തുന്ന സമര്‍ത്ഥയായ ദമയന്തിയെന്ന നായികയെ അത്രമാത്രം തന്മയത്തോടെ അരങ്ങുകളില്‍ ആവിഷ്ക്കരിച്ച് പ്രേക്ഷകമനസ്സുകളെ വിസ്മയിപ്പിച്ച കലാകാരനാണദ്ദേഹം. പലപ്പോഴും അദ്ദേഹം മുദ്രകള്‍ മുഴവനായും കാട്ടിയിരുന്നില്ലെങ്കില്‍ പോലും കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഭാവാഭിനയതികവില്‍ അതൊരു പോരായ്കയായി ആര്‍ക്കും തോന്നിയിട്ടില്ല. കഥകളിയിലെ ഇതരകഥകളിലെ പ്രധാന സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങളില്‍ നിന്നും വേറിട്ട് നാലിലെ ദമയന്തി ചിട്ടവട്ടങ്ങളേക്കാള്‍ ഭാവാഭിനയ പ്രധാനവുമാണല്ലൊ. തികഞ്ഞകഥകളിത്തതോടെയുള്ള ഒരു അഭിജാതനായികയുടെ നിലയും, താളാത്മകവും ഭംഗിയുള്ളതുമായ മുദ്രകളുമാണ് വിജയകുമാറിന്റെ അഭിനയത്തിലെ പ്രത്യേകതകള്‍. അംഗാരനദിയിലെ തരംഗാവലികളില്‍ ഏതുമറിയാതെ മുങ്ങി മങ്ങിയ ഭാവത്തേക്കാളധികം വിജയകുമാറിന്റെ ദമയന്തിയില്‍ ദര്‍ശ്ശിച്ചത് പ്രതിസന്ധികളെ ധീരമായി നേരിടുന്ന രാജപത്നിയുടെ ഭവമാണ് .

“സ്വല്പപുണ്യയായേന്‍”

ക്ലേശവിനാശനത്തിനു കൌശലമുള്ള കേശിനിയെ ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീ കലാമണ്ഡലം ഷണ്മുഖദാസും മികവുപുലര്‍ത്തി.

“ഈര്യതേ എല്ലാം”

ശ്രീ പത്തിയൂര്‍ ശങ്കരന്‍‌കുട്ടിയും ശ്രീ കലാമണ്ഡലം ബാബു നമ്പൂതിരിയും ചേര്‍ന്ന് നല്ല സംഗീതം പകര്‍ന്നിരുന്ന ഈ കളിയില്‍ ശ്രീ കലാമണ്ഡലം ഉണ്ണികൃഷ്ണനും(ചെണ്ട) ശ്രീ കലാനിലയം മനോജ്ജും(മദ്ദളം) നടന്മാരുടെ കൈക്കുകൂടികൊണ്ട് മനോഹരമായിതന്നെ മേളവും നല്‍കി. “ബഹുതരംഗാവലിയില്‍ ഞാനോ”

ശ്രീ കലാനിലയം സജി ചുട്ടികുത്തിയ കളിക്ക് ശ്രീ കുമാരനും സംഘവും ചേര്‍ന്ന്

അണിയറകൈകാര്യം ചെയ്തു. എറണാകുളം കഥകളിക്ലബ്ബിന്റെ തന്നെയായിരുന്നു കളിക്കോപ്പ്. സമയകുറവുമൂലമായിരിക്കാം ദമയന്തിയുടെ “തീര്‍ന്നു സന്ദേഹമെല്ലാം”

എന്നപദമുള്‍ക്കൊള്ളുന്ന ആദ്യരംഗം ഒഴിവാക്കുകയും, കേശിനിയുടെ “പൂമാതിനൊത്ത ചാരുതനോ” എന്ന പദവും ദമയന്തിയുടെ “പ്രേമാനുരാഗിണി” എന്ന ചരണവും ലേശം കാലംതള്ളിപാടുകയും ചെയ്തു എന്നതൊഴിച്ചുനിര്‍ത്തിയാല്‍ എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും മികച്ച നിലവാരം പുലര്‍ത്തിയതായിരുന്നു ഈ കളി. “അണക നീ അവനോടു”

അവസാന രംഗത്തിലെ “സ്ഥിരബോധം മാഞ്ഞു” എന്ന നളന്റെ ചരണവും തുടര്‍ന്നുവരുന്ന “മുന്നേ ഗുണങ്ങള്‍” എന്ന ദമയന്തിയുടെ ചരണവും ഇവിടെയും ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. കലിബാധയാല്‍ സ്ഥിരബോധം മാഞ്ഞതിനാലാണ് ഞാന്‍ നിന്നോട് വളരെ അപരാധങ്ങള്‍ ചെയ്തതെന്നും, ഇപ്പോള്‍ നിന്റെ രണ്ടാംസ്വയംവര വാര്‍ത്തകേട്ട് വന്നതാണെന്നുമാണ് നളന്‍ ഈ ചരണത്തില്‍ പറയുന്നത്. മുന്‍പേ അങ്ങയില്‍തന്നെ മനസ്സുറപ്പിച്ചവളും, പിന്നെ അരയന്നത്തിന്റെ വാക്കുകള്‍കേട്ട അന്നുതന്നെ മനസാ അങ്ങയെ വരിച്ചവളുമാണ് താനെന്നും, പിന്നീട് ദേവരും മന്നവരും നിറഞ്ഞസദസ്സില്‍ വെച്ച് അങ്ങെന്നെ വരിച്ചതുപോലെ ഇന്നും എന്നെ സ്വീകരിക്കണമെന്നും പറയുന്നതിനൊപ്പം ദമയന്തി ഈ ചരണത്തില്‍ എന്റെ സങ്കടാവസ്ഥയില്‍ എനിക്കാരായിരുന്നു തുണ? അന്ന് അങ്ങ് എവിടെയായിരുന്നു? എന്ന് ചോദ്യവുമുതിര്‍ക്കുന്നു. കഥാഗതിക്കു വളരെ ആവശ്യമായ ഈ ചരണങ്ങള്‍ സാധാരണ ഒഴിവാക്കാന്നതായാണ് കാണുന്നത്. ഇതിനെതിരെ ആസ്വാദകരും കളിനടത്തിപ്പുകാരും പ്രതികരിക്കണമെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.